Cukier waniliowy, a może wanilinowy?
Cukier waniliowy, to jedna z podstawowych przypraw stosowanych podczas wypieków ciast i wyrobów cukierniczych. Zna go dobrze każda gospodyni, ale czy na pewno? Zawsze używamy nazwy „cukier waniliowy”, a tymczasem dostępny w sklepach produkt, to cukier wanilinowy! Trudno dostrzec różnicę w pisowni, nikt też nie czyta, co składa się na zawartość opakowania, które trzymamy w rękach. Cukier wanilinowy to: cukier, etylowanilina i aromat syntetyczny. No cóż, robi się coraz mniej waniliowo… Oczywiście nie zmieni to faktu, że cukier wanilinowy jest i będzie często wykorzystywany w kuchni. Dlaczego? Ponieważ odpowiednio dobrana proporcja cukru do etylowaniliny daje wspaniały smak i zapach przyrządzanym ciastom i deserom. Zastępuje on naturalną wanilię, która jest po prostu droższa, i jeszcze do niedawna była trudno dostępna. W każdej książce kucharskiej bardzo często przywoływany jest cukier wanilinowy (zazwyczaj autor używa nazwy cukier waniliowy) jako przyprawa do różnego rodzaju ciast i ciasteczek, deserów, mas, kremów, do bitej śmietany, do zup owocowych i kompotów. Tak więc cukier wanilinowy i cukier waniliowy, to zupełnie dwie inne przyprawy. Cukier wanilinowy bierze swój aromat z etylowaniliny, a naturalny cukier waniliowy z lasek wanilii. Jeśli dbamy o to, by w naszej kuchni znajdowały się produkty tylko zdrowe, ekologiczne i naturalne, to możemy pokusić się o zrobienie własnego cukru waniliowego. Wystarczy drobnoziarnisty cukier i laska prawdziwej wanilii. Obydwa składniki umieszczamy w małym szczelnym słoiczku i gotowe, po prostu aromat z laski wanilii przejdzie na cukier.